O Masal Günü Gelinceye Kadar Susuyorum!…

Temmuz 15, 2009 at 6:19 am (Fotoğrafların Hikayeleri)

masalHerkesin uyuduğu bu son sabahta ben yine erkenciyim. Dalgalarıyla melodiler oluşturan denize karşı oturmuş, düşünüyorum, sonra da bir kaç kelime karalıyorum. Ben buraya bir çok kötü anıyı arkamda bırakmaya geldim. Görünmez gemiler yapıp denize attım, kurtuldum kendimce benliğimikemiren ufak siyah yaratıklardan; kimse göremeycek, varlığını farkında olamayacak ve bana geri gönderemeyecek onları. Görünmez gemilerimle bilinmezliğe mahküm ettim onları… Onlardan geriye kalan boşluğu da ufacık mavi şirinlerle doldurdum; uzun zamandır hasretlerdi yuvalarına…

Bir sabah güneş ışığı ile beraber geldi, sadece gülümsedi. Bakışında ‘ Susabilirsin ama kaçamazsın! ‘ anlamı yüklüydü. Yavaşça doğrulup bana işaret ettiği anlara baktım, fotoğraflara… Bu yaptığım kendime , şirinlerime haksızlıktı; şirinler bana ne güzel anlar armağan etmişti, bense onlar sürgüne yollanırken sadece izlemiştim. Bu sürgünü hak edenler ise aslında o ufak siyah yaratıklardı! Ben umutsuzca onlara teslim olmuş , üzerimde sefa sürmelerine izin vermiştim. Savaşmalıydım; ama yapamamamıştım cesaretsizlikten… Fakat şimdi savaşı başlatmanın tam sırasıydı. Başladı savaş ve uzunca sürdü; bu sırada ben şirinlerime ümit veriyordum ;’ Geri dönüceksiniz yuvanıza’ diye. Sonunda bugün yuvalarını işgal etmiş o ufak siyah yaratıkları tek taraflı biletle mavi tura yolladım ve şirinlerle arkalarından el salladık (: Şimdiyse bayram hazırlığında şirinler ; mutlu mutlu şarkı söylüyorlar; şarkılarıyla yardımcı oluyorlar bana…

Son sabahın tadını çıkarırken denize karşı bir masada aklımda beliriveriyor yalnızlığım… Daha bir kaç ay öncesine kadar ondan kurtulmak için uyurdum; kafamı hiç çıkarmazdım yorganın altından… Her uyandığımda , zorla ninilerle uyuturdum kendimi . Zaman hızlı geçecek ve o masal günü gelecek sanırıdım… Gerçeklerle yüzleşmekten korkup, rüyalarda devam etririrdim hayatımı. Ama olmadı isyan ettiler sonunda şirinler ; ‘Bukadarı fazla! Çık o yataktan! ‘ diye. Tehlikeyi fark eden yaratıklar şirinleri sürgüne gönderip ,yuvalarına yerleştiler… Çok uzun zaman onlarınegemenliğinde kaldım…

Tahmin edebildiniz mi hangi şarkıyı söylediklerini ? Feridun Düzağaç – Beni Bırakma; ‘O masal günü gelinceye kadar susuyorum!….’ .

O masal günü daha gelmedi; ama ben artık saklanmıyorum , sadece susuyorum… Rüyalarda saklanmak artık beni avutmuyor; gerçeği tadıyorum…

(NoT: Bu fotoğrafı ikinci kez kullanıyorum çünkü bu fotoğrafın iki hikayesi var. Bu iki yazıda o fotoğrafın çekildiği yerde yazıldı tarafımdan :) )

About these ads

1 Yorum

  1. Tuzak said,

    Susma konuş

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logo

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter picture

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook photo

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ photo

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

Takip Et

Her yeni yazı için posta kutunuza gönderim alın.

%d blogcu bunu beğendi: